ВДФ
т.зв. "Джынсавы Фэст" мне моцна нагадаў Першамайскія дэманстрацыі апошніх гадоў СССР (мне пра іх распавядалі бацькі): ніхто асабліва нічога не патрабуе і ні на што не спадзяецца. усе прыйшлі патусавацца, бо "так трэба"... Прамовы пафасныя, але адчуаецца, што аратары чыста адпрацоўваюць праграму. Пустая балбатня. "Лідэры", каторыя ледзь ня штомесяц абяцаюць Перамогу, а насамрэч ня вераць у яе і...баяцца.
Публіка вялая і абыякавая да прамоваў. людзі ў штацкім пазяхалі. Бегалі нейкія дзеткі, спрабуючы ўцюхіваць людзям улёткі (каторых, відавочна, было нашмат болей, чым мітынгоўцаў).
Спадабалася тое, як павёў сябе палкоўнік Падабед.
...
Праглядаю фоткі на "Хартыі97": умеюць жа людзі рабіць "правільныя" справаздачы са сваіх мерапрыемстваў! Лепш бы я не пайшоў на Бангалор, а толькі пасьля фоткі паглядзеў :-)
...
Млін. І дыктафон выдалі з нейкім крыху глючным мікрафонам :( Праўда, мы покуль нават не прыдумалі, наФіга ён нам уночы :)
...
За спіной сапе ціхенька журналістка Радыё "Культура" (і проста харошая студэнтачка:), а ў суседнім пакоі --жонка. Пайду да яе :-)